Denk aan mij

Nou had ik van tevoren natuurlijk best bedacht dat het volgen van een opleiding op de zaterdagen impact zou hebben op mijn leven. Dat ik naast de opleidingsdag zelf ook nog aardig wat tijd zou moeten uittrekken om te studeren. En ik kan niet anders zeggen dan dat het bijzonder interessant én leuk is, maar ik moet er wel aan wennen. Ik was nooit zo’n studiebol, kon destijds niet wachten tot ik buiten de leerplicht leeftijd viel en ik aan het werk kon. Daarna heb ik zo min mogelijk gestudeerd. Achteraf had ik spijt natuurlijk, vooral toen ik merkte dat ik met een studie wellicht wat verder had gekomen op de carrière-ladder. Maar weer wat later ontdekte ik dat dat niet de ladder was die ik wilde beklimmen en koos ik er toch voor een andere weg in te slaan.

Natuurlijk doe ik door de weeks ook nog iets op kantoor en ook dat houdt mij aardig van de straat. En dan hebben we nog mijn bijzonder sportieve carrière natuurlijk, die ik er tegenwoordig ook nog op na hou. Twee keer in de week volg ik de bootcamp training en daarnaast ga ik een keer in de week naar de voetbal training met meerdere toernooitjes in het vooruitzicht. Ik geloof zelfs dat ik écht niet meer zonder het sporten kan. Ik, die voorheen de driezits niet af te krijgen was, zie er nu naar uit om m’n joggingpak aan te trekken en ook daadwerkelijk te gaan joggen. Ja, ik sta zelf ook versteld hoor! Ik ben er maar druk mee.

Maar buiten dat alles wil ik er toch ook nog wel een enigszins gezellig privéleven op nahouden. En eerst had ik het niet zo door, aangezien ik helemaal in die flow van al die nieuwe activiteiten zat, dat de privé activiteiten er een beetje bij inschoten. Totdat mijn moeder belde en mij zo’n fotolijstje met foto en ‘denk aan mij’ erboven vroeg voor op haar dashboard, omdat ze bijna was vergeten hoe ik eruit zag. Zo lang had ze mij niet gezien. Toen besefte ik ineens dat ik ergens in die volgeplande agenda ook wat ruimte moest reserveren om contact te houden met m’n familie en vrienden. Als ik er na dit studiejaar überhaupt nog een privéleven op na wil houden. Het ergste was dat moeders ook nog eens bloedserieus was, in haar vraag of ik nog eens langskwam, wat maakte dat ik mij wel enigszins schuldig voelde dat ik zelfs m’n ouders verwaarloos op dit moment.

Er zitten te weinig uren in een dag voor de dingen die ik wil doen op dit moment. Het goede nieuws is dát ik van alles wil doen, het is wel eens anders geweest met mij en dan vooral in de ‘winter’-periode. Ik heb de winterslaap ook gewoon overgeslagen dit jaar. Dus wat dat betreft zou ik tegen moeders willen zeggen dat ze zich geen zorgen hoeft te maken of het wel goed met mij gaat en of ik mezelf wel een beetje vermaak in m’n up. Ik vermaak mij bijzonder goed, ik mis alleen wat extra uren in een dag.

Nu eerst maar even naar Halfords, voor wat  'denk aan mij’ fotolijstjes.


Reacties

Mrs. T. op 16-03-2014 20:15

Ai, dat kwam natuurlijk best hard aan. Druk hebben is fijn, maar het moet wel in evenwicht zijn allemaal. Succes met alles!

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl