Over de bandjes, een stalen ros en PK’s

Nog voor de wekker ging sprong ik de bedstee uit, even douchen hop in de kleren en op naar de plaatselijke dealer. De autodealer hé, ik hoor je denken - maar nee, gekke dingen deed ik allemaal in de negentiger jaren. Google je het woord Braaf, verschijnt mijn foto als eerste mensen.

Bij de dealer moesten ze onder de motorkap zijn vanwege een terugroepactie. En daarnaast was het hoog tijd de winterbanden weer een poosje uit logeren te sturen bij de bandenfirma. Nadat ze de afgelopen horrorwinter extreem goed van pas kwamen natuurlijk. Met het winterbandendilemma nog vers in het geheugen, kon ik niet wachten tot de 15inch bandjes weer onder m’n auto gezet werden.

De dealer bracht mij een bakkie en ik mocht een uurtje wachten tot de monteur m’n auto onder handen had genomen. Braaf als ik ben had ik zelfs mijn huiswerk meegenomen en terwijl de rest van de wachtenden zich op de Telegraaf stortten en het weer bespraken, zat ik met m’n neus in de boeken. Wonderwel kon ik mij afsluiten van de rest van de wachtenden. Bij toeval was het thema ‘gewaarzijn en gerichte aandacht’ en de oefeningen waren erop gericht geluid te laten binnenkomen, vervolgens het geluid te laten zijn en je er niet mee te bemoeien. Dat ging mij zowaar bijzonder goed af daar bij de dealer.

Nadat mijn oefening erop zat, kletste ik nog even bij met dealer zelf en daarna kon ik de auto inclusief de brede bandjes weer mee naar huis nemen. Toen ik wegreed was het mij nog steeds een raadsel wat er onder de motorkap gebeurd is. Het was blijkbaar nodig en hé, het was gratis dus dan ben ik van de partij natuurlijk.

Om tien uur was ik alweer op de hei bij het hekje, waar de trainer stond te wachten om mij weer een uurtje te laten zweten. Het plan was dit keer iets anders, ze stond klaar met fietsen om het parcours van de Ladies Run te gaan verkennen. Ik zelf wilde zo min mogelijk nadenken over de komende Ladies Run waar ik mij, in een vlaag van verstandsverbijstering, voor had ingeschreven.
In herinnering ging ik weer even terug naar de springwedstrijden waaraan ik vroeger deelnam op m’n lievelingspaard Valerie. Ook daar moest je voor de wedstrijd eerst het parcours verkennen, zonder paard. Zodat je wist hoe je moest wenden, waar je kon versnellen en uitmeten hoeveel passen je paard tussen de sprong zou nemen.

Vanmiddag bracht ik nog even m’n nieuwe laarsjes terug naar de winkel, aangezien na één dagje paraderen de binnenkant al stuk was, dit zou de schoenmaker wel even fixen. Wat niet meer te fixen valt vóór die Ladies Run is die dikke blaar die nu tussen m’n tenen zit.


Nog 2 nachtjes slapen en dan doe ik een poging de 5 kilometer te rennen. Na de verkenning van het parcours op een stalen ros en de net ontdekte blaar, denk ik er toch sterk over aan de start te verschijnen op een renpaard.








Reacties

Mrs. T. op 05-04-2014 21:10

Ik googlde op braaf, maar sorry, jouw foto kwam ik niet tegen.

Succes morgen met die ladies run.

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl