Gemekker

De zon schijnt, het is stil op de weg en dat was het ook al de hele week op de parkeerplaats van kantoor. Het is komkommer- en dus vakantietijd. De collega’s zongen kort geleden ‘vamos a la playa’ en voordat ik in kon vallen met ‘Oh oh oh oh oh!’ waren ze al uit het zicht. Op weg naar warmere oorden met playa’s. Nou ben ik niet zo’n strandtype en al helemaal niet in m’n huidige vorm. Daarnaast ik ben nog steeds in het bezit van de vintage bikini’s waarin ik mezelf niet op een strand durf te vertonen. Ik toog laatst weer eens op een -veel te heet om te winkelen- dag naar diverse winkels met bikini’s in alle soorten en maten. Na wat passessies gutste het zweet van m’n lijf en bleek er geen bikini in mijn maat bij te zitten. Echt, ik heb zo’n hekel aan bikini’s passen, ik geloof dat ik nog liever een kies laat trekken dan dat ik op bikinijacht moet.
Er zit volgens mij weinig anders op dan mij aan te sluiten bij een naturistenclub. Ik denk sowieso dat dat het beste voor mij is. De schaamte voorbij, heerlijk alles laten hangen zonder na te denken of dat wat je aanhebt wel dát verbloemt waar je geen aandacht op wilt vestigen.

Blèh. Ik voel en gedraag mezelf lamlendig. Echt, ik begrijp er zelf ook helemaal niets van. Het ene moment ben ik helemaal van de kaart vanwege alle ellende die er in de wereld gaande is en het andere moment maak ik mij druk om een kilo meer of minder en wil ik daardoor de deur niet uit. Bizar.

En het stomme is, ik wéét dat ik mij nog niet hoef aan te melden voor het nieuwe seizoen van Obese, maar zo vóelt het af en toe wel. Als ik mezelf in een bikini heb gehesen en voor de spiegel kijk of het nog kan, voel ik mij instant ongelukkig. Of ik probeer weer eens een jurkje aan (en trek die vervolgens meteen weer uit ..). Het enige wat ik hoop is dat het mooie weer snel voorbij is. Sorry vakantiegangers; gaan jullie maar lekker naar de zon. Maar laat mij erbuiten.

Heerlijk er even volledig aan toegeven en zwelgen in zelfmedelijden. PMS of wat het dan ook is waarom ik mezelf even niet zo leuk vind. Blèh. Ik ken mezelf inmiddels een beetje, als dat glas halfvol is, is het nog niet zo makkelijk om het even bij te vullen. Misschien tijd voor een glas mét alcohol, wie weet dat ik dan weer spontaan een dansje waag.

Hebben mannen dat ook wel eens, dat ze af en toe niet zo blij met zichzelf zijn, vraag ik me af? Of zijn er misschien ook vrouwen die daar nooit last van hebben? Dat zou natuurlijk ook zomaar kunnen.

Gelukkig vóel ik dat er binnenkort een verandering aan zit te komen … te beginnen bij de schop die ik mezelf onder de kont zal geven. Want het moet toch wel eens klaar zijn met dat gemekker. Blèh.

Foei!
Dat zal me leren!


Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl