Over hoe een bericht van het Universum mij de weg wijst

Het Universum stuurt mij regelmatig een bericht. Dat gaat niet via de kosmos of door een blikseminslag in mijn brein, nee gewoon via de mail hoor. Ja het Universum weet mij gewoon te vinden. En jou ook wellicht, als je je inschrijft op de nieuwsbrief natuurlijk. Nou ben ik iemand die je alles kunt wijsmaken, dus berichten die mij raken, kan ik soms zomaar als een teken zien. Dan vergeet ik voor het gemak de honderdduizend anderen die dezelfde mail van het Universum ontvangen. Ik wil mij wel een beetje speciaal blijven voelen natuurlijk.

Laatst ontving ik deze (in het Engels want het Universum weet natuurlijk dat ik m’n talen spreek):

You are not meant to bear that which you find unpleasant, you are meant to change it. That's why you feel it. Your every twitch of pain and malaise invites you to wake up, pushing you to seek grander truths that will reveal a bigger reality and a more magnificent you, ever closer to an awareness of your true place within reality creation - as a Creator.
The Universe

En die kwam binnen! Jee. Je kunt dus datgene dat je onprettig vind in het leven zelf veranderen, je hoeft het niet te ondergaan. Veranderen, dát is dus de bedoeling. En dat is waarom je het voelt.
Nou ja en al wat na de eerste twee zinnen kwam in het Engels daar kon ik niet zoveel mee, maar die eerste paar zinnen die zetten mij aan het denken. Want ik was een beetje vastgelopen de laatste tijd. Sterker nog, het voelde alsof ik een doolhof in was gelopen en continu tegen een stenen muur aanliep. Op een gegeven moment had ik niet eens meer door dat ik me ook kon omdraaien en een nieuwe route kon kiezen, nee ik bleef maar met m’n kop tegen die stenen muur lopen. En dat deed zeer!.

Maar nu ik van bovenaf voorzichtig een blik in het doolhof werp, zie ik ineens dat er ook andere mogelijkheden zijn om eruit te komen. Dat wil niet zeggen dat ik morgen de uitgang gevonden heb natuurlijk maar wel dat ik mezelf kan omdraaien en de keuze heb een andere route te nemen. Nou en dat is dus wat ik ga doen. Ik keer gewoon om en kies een ander pad. Al besef ik heus dat ik er dan nog niet ben, maar het geeft al rust in mijn hoofd te beseffen dat ik gewoon om kán draaien. En dat ik een keuze heb.

De woorden die Het Universum mij stuurde maken dat ik het besef, ik hóef niet te leven met dat waar ik mij niet prettig bij voel, ik heb de keuze te veranderen. Klinkt simpel maar ik weet best dat ik er nog niet ben. Ik kan niet uit een diep dal opeens bovenop de berg staan. Klimmen dan maar. En misschien ook leren accepteren dat dat wat ik voor ogen had niet gaat lukken. Maar beseffen dat het belangrijker is dat ik mij gelukkig voel met de dingen die ik doe, zónder dat er een hoger doel aan vast zit.

Nou ja, en voordat je het weet is Mevrouw H natuurlijk weer helemaal het vrouwtje. En komen er vast weer goede verhalen op dit log. Maar tot die tijd, zal ik ondanks de beren op de weg m’n best doen te genieten, van de klim naar boven.

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl