Over hoe ik het kerstgevoel kreeg, dichtbij Jezus

Moeders belde mij op om te vragen of ik mee wilde naar de kerk. Ik verslikte mij zowat in mijn Chardonnay toen haar vraag tot mij doordrong. Ze weet namelijk dat ik nou niet bepaald een kerkganger ben. Of het de naderende kerst was, de gedachte aan vrede op aarde of naastenliefde waardoor ik toch besloot mee te gaan, ik weet het niet maar ik ging. In ieder geval wel nadat moeders mij verzekerd had dat er niet zou worden gepreekt, maar het een avond vol gezang in het kader van Kerstmis betrof.

Op de avond zelf voelde ik toch enige schroom om de kerk binnen te stappen. Wie was ik, als heiden zijnde, om daar te willen zijn. Maar aan de andere kant wist ik dat iedereen welkom is in het huis van God dus, zij het schoorvoetend, stapte ik de kerk toch maar binnen.

Ietwat vroeg, het koor en de muzikanten waren nog aan het repeteren, zochten wij een plekje. Als het aan mij lag zou ik op de laatste bank plaatsnemen maar moeders wilde meer naar voren. Ik had rustig de tijd om de kerk eens goed te bekijken, nu wij zo vroeg waren. Het was toch een bijzonder mooi gebouw. De kerststal voorin, gaf ook wel wat speciaals.

De kerstzang avond bleek een meezing festijn, een ware sing-a-long. Ik was daar in het geheel niet voorbereid, maar besloot toch m’n beste zangstem op te zetten. En terwijl de hele kerstmis sing-a-long aan de gang was, keek ik eens naar mijn moeder. Stralend zat ze daar uit volle borst mee te zingen.
En ineens besefte ik dat mijn moeder vroeger met haar ouders en zeven (!) broertjes en zusjes iedere zondag naar deze kerk ging, dat mijn ouders in deze kerk getrouwd zijn, mijn zus en ik als baby ook in deze kerk gedoopt zijn.
Een gevoel van dankbaarheid kwam in mij naar boven. Jezus, dat het zover moest komen dat ik in de kerk tot bezinning kwam. Een melancholische bui overviel mij ter plekke. Dat ik mij daar ineens ontzettend dankbaar voelde dat ik daar met m’n moeder mocht zitten.

En terwijl we elkaar aankeken kregen we vervolgens nog bijna de slappe lach, vanwege het feit dat we uit volle borst mee galmden daar in die kerk. Al ben ik dan niet bekeerd, ik heb er toch van genoten. En het kerstgevoel kwam spontaan tot mij.

Ik hoop dat jij het kerstgevoel inmiddels ook gevonden hebt, waar dan ook. Fijne Kerstdagen!









Reacties

Elpee op 25-12-2014 16:22

Mevrouw H.,

Ik zong gisternavond ook in kerk, net als vroeger met mijn ouders. Ik moest kiezen tussen All You Need is Love kerstspecial of naar de kerstdienst. Beiden zijn 1 x per jaar en ik koos voor het laatste. Ik vond dat ik dingen had om dankbaar voor te zijn.

De preek ging over vrede, niet in de zin van "vrij van oorlog" maar vrede in je hart met de mensen om je heen, zonder boosheid, zonder oordelen. Daar doe ik de komende tijd mijn voordeel mee. Fijne kerst nog.

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl