Open Huizendag en de oude kater

Gister was het Open Huizendag en de deur van Huize H stond dan ook wagenwijd open. Het appartement net een paar dagen op de huizenmarkt dus zo’n Open Huizendag pik je dan even mee natuurlijk.

De avond ervoor was de oude kater Murphy niet naar me toegekomen toen ik thuiskwam. Nadat ik de woonkamer binnenkwam, zag ik dat er iets mis was. Hij strompelde op me af, z’n achterlijfje leek wel half verlamd. Vervolgens wilde hij op de stoel springen maar dat mislukte en hij stortte direct ter aarde. Ikzelf stortte ter plekke ook zowat ter aarde. Het idee dat de oude kater mij ooit zal gaan verlaten is al veel, laat staan dat dat ooit echt staat te gebeuren. Ik wikkelde hem in zijn dekentje en reed met hem tegen me aangedrukt als een speer naar de dierenarts. Daar werd hij onderworpen aan allerlei tests, bloed afgenomen en kreeg een hoop vocht toegediend. Nadat ik de spaarpot had achtergelaten nam ik Murphy weer mee naar huis, nog altijd slap in z’n dekentje.
Het was nogal onduidelijk wat er nou mis was en in mijn bezorgdheid deed ik dan ook geen oog dicht die nacht, iedere keer gluurde ik even onder het dekentje of hij nog ademhaalde.

De volgende ochtend zat er iets meer leven in de oude kater maar hij gedroeg zich nog wel enigszins als slappe vaatdoek. Gelukkig had ik even geen tijd meer om te tobben, ik moest de douche nog een last minute scrobbeurt geven, nog even met de stofzuiger door het huis hollen en daarna nog éven naar de super voor koffie, koek en paaseieren voor al die Open Huizenkijkers. Waarvan ik wel verwachtte dat die in rijen van tien opgesteld stonden natuurlijk.

Om 11.00 uur ging de Open Huizendag van start en om 2 vóór liet ik nog even een fles olijfolie uiteenspatten op de keukenvloer. Het stoffer en blik had ik ergens netjes opgeborgen en de stofzuiger had ik bij gebrek aan opbergkast even in de auto geparkeerd. Op dat moment was het tijd om de papieren zak aan de mond te zetten. Nadat ik mezelf weer bijeengeraapt had en de olijfolie en met glas van de keukenvloer gedweild, was het tijd voor het wachten.
Tussen het wachten door nam ik zelf maar een bakkie en zo af en toe een paaseitje uit het schaaltje ... Na een kleine twee uur zat ik te knikkebollen boven een haf leeg schaaltje paaseitjes toen de bel ging. Kijkers! Twee dames kwamen enthousiast binnen, ik voelde spontaan de makelaar in mij bovenkomen en leidde ze rond alsof het een villa betrof. Toen ze de koffie accepteerde en ik ze de overgebleven eitjes aanbood werd het nog gezellig ook.
Nadat ze vertrokken waren dacht ik dat dit het geweest was qua aanloop maar even later ging de bel weer. Een man wilde even rondkijken en net toen ik hem de grand tour wilde geven ging de bel nog een keer, daar stond een wat ouder stel, die graag even even rondkeken zonder mij erbij, ook prima. En terwijl ik m’n aandacht weer op de man wilde storten ging de bel nog een keer. Een dame wilde ook even rondkijken. Al met al viel de aanloop me niet tegen.

Nadat iedereen vertrokken was, trok ik snel m’n oude sweater aan, zocht de oude kater op onder z’n dekentje en knuffelde hem tot ik weer een harige trui had. Hij was nog lang niet de oude maar zag er wel weer iets kwieker uit gelukkig.

Wat een dag, ik was kapot! Maar ik mocht nog een avond en nacht op de kinderen van m’n zus passen, aangezien zij met manlief een nachtje weg had gepland. Een ding was zeker, de kinderen moesten na Sesamstraat naar bed en ik ging met ze mee.

Reacties

kliefje op 30-03-2015 18:43

Klinkt als een dagje from hell. 

Die fles olijfolie zie ik gewoon gaan. Vreselijk.

Ik heb een keer, al verhuizende, een flesje blauwe kleurstof laten vallen op de tegelvloer. Was ook leuk, zo al die blauwe voegen terwijl ik toen toch al niets te doen had.

Hoop dat je vriendje volledig herstelt! 

Mevrouw H. op 30-03-2015 20:18

Het begon inderdaad als een dagje from hell maar uiteindelijk was ik toch blij dat er kijkers waren (je hoort vaak zat dat er niemand komt). Nadat ik de olijfolie weer opgeruimd had leek het net of er niets aan de hand was geweest kort daarvoor. Of je moest de zweetplekken onder m'n armen zien ... :)

Dank! Ik hoop zelf ook heel erg dat de oude kater nog wat langer bij me mag blijven ...

Door op 01-04-2015 16:09

Hoe gaat t nu met het beestje?

Mevrouw H. op 03-04-2015 12:09

Ha Door! Wonderwel is hij weer opgeknapt! Hij is nog niet helemaal de oude maar ik zag hem gister al weer achter een denkbeeldige vijand aan rennen! Pak van m'n hart.

Mrs. T. op 05-04-2015 20:05

zo hé, wat een boel kijkers. Dat is volgens mij best uniek.

Hoe is het met de poes? En ik zou graag 'ns even in je huisje rondsnuffelen. Staat het op Funda?

Mevrouw H. op 06-04-2015 11:18

Ja hé dat viel me alles mee! Ik stuur de funda link wel even via mail.

De oude kater is weer helemaal het mannetje, ik snap ook niet wat hem mankeerde en de dierenarts ook niet, maar gelukkig doet hij het weer! :)

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl